Bij ons doet de wind het zware werk. Draai de wieken een kwartslag verder en breng de volgende fase naar boven onder de vang — zo ziet u hoe het graan bij ons brood wordt.
Bij een stevige bries komen de stenen op toeren. Tussen de loper en de ligger wordt de tarwe koel gemalen — nooit warm, want warmte doodt de smaak. Zeef voor zeef ontstaat onze volkoren bloem, met kiem en al.